Potrzeba wartości duchowych w wychowaniu rodzinnym

Abstrakt

W dobie pluralizmu podejścia do zagadnienia wychowania w rodzinie, autor wyraźnie jawi się jako personalista chrześcijański. Współczesne myślenie charakteryzuje też się tym, że nic nie jest jasne i oczywiste, między innymi dlatego autor uznaje też za potrzebne jasne określenie modelu rodziny, który uważa za prawidłowy i właśnie taki model rodziny odczytuje z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 roku, w artykule 18.: „Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej”. 1) Z tekstu jasno wynika, że nie ma rodziny bez małżeństwa. 2) Dalej, dowartościowana została kobieta – macierzyństwo. 3) Konstytucja uwzględnia też rolę ojca w rodzinie – rodzicielstwo – nie ma rodzicielstwa bez udziału ojca.

Z punktu widzenia duszpastersko-wychowawczego najważniejsze jest odkrycie przyczyn prawidłowych lub nieprawidłowych relacji między małżonkami, wówczas można określić ich wpływ na wychowanie dzieci. Podmiotem wychowania jest dziecko jako osoba ujmowana integralnie: na poziomie biologicznym, psychicznym i duchowym. Jeśli braknie prawidłowego wychowania na którymś z tych poziomów, człowiekowi będzie czegoś brakować. Autor w niniejszym artykule ukazuje potrzebę wdrażania głównych wartości duchowych w wychowaniu rodzinnym. Za Encyklopedią katolicką (t. 4, Lublin 1983, kol. 317–330) „duchowość chrześcijańską” ujmuje autor jako sumę wartości, które rozwijają się w człowieku w perspektywie dojrzewania ku Bogu, począwszy od przyjęcia sakramentu chrztu, aż do pełnego zjednoczenia z Chrystusem i Kościołem.