Zgromadzenie Braci Sług Maryi Niepokalanej (Bracia św. Józefa) we Włocławku - Żabierek, Bernadeta (Studia Włocławskie, 2020)
Zgromadzenie Braci Sług Maryi Niepokalanej powstało z inicjatywy bł. o. Honorata Koźmińskiego w Zakroczymiu w 1883 r. Bardzo szybko swój zasięg rozszerzyło na tereny ziem polskich. Za swój cel bracia przyjęli uświęcanie pracy i ożywianie ducha wiary, szczególnie wśród młodzieży męskiej zajmującej się rzemiosłem. Pierwsza placówka Zgromadzenia we Włocławku powstała w 1903 r. przy ul. Leśnej 24, a następna później przy pl. Kopernika 5/6. Swoją działalność bracia rozwinęli w różnych formach. Pracowali jako: młynarze, piekarze, stolarze, szklarze, krawcy, szewcy, introligatorzy, tkacze, ogrodnicy i prowadzili gospodarstwo rolne. Prowadzili również nauczanie rzemiosła oraz internaty dla młodzieży męskiej. We wszystkich tych pracach patronował im zawsze św. Józef. Wobec władz państwowych funkcjonowali pod nazwą: Zakłady Rzemieślniczo-Wychowawcze pw. św. Józefa, stąd popularna nazwa: Bracia św. Józefa. Rozwój Zgromadzenia przerwał wybuch II wojny światowej, a następnie okupacja, doprowadzając do katastrofy materialnej oraz liczebnej członków Zgromadzenia. Po roku 1945 panujący w Polsce system komunistyczny starał się zniszczyć oraz podporządkować zgromadzenia zakonne wprowadzając swój system ateizacji społeczeństwa. Poprzez likwidację i kasatę dóbr prężnie działające Zakłady Rzemieślniczo-Wychowawcze w 1949 r. przestały formalnie istnieć. Brak nowych powołań i lepszych widoków na przyszłość doprowadził do naturalnego wymarcia Zgromadzenia.