„Rzeka wody życia z tronu Boga i Baranka”: Trójca Przenajświętsza w księdze Apokalipsy - Kowalczyk, Dariusz; Cesarale, Enrichetta (Studia Włocławskie, 2024)
Większość podręczników teologii trynitarnej, kiedy podejmuje kwestię Trójcy Świętej w Nowym Testamencie, nie odnosi się prawie w ogóle do Księgi Apokalipsy. W różnych traktatach De Deo uno et trino tekst Apokalipsy raczej nie jest cytowany. Niniejszy artykuł pragnie odpowiedzieć na ten brak i zaproponować analizę fragmentów, w których autor Apokalipsy opisuje rzeczywistość Bożą w sposób trynitarny. Proponujemy takie odczytanie wybranych fragmentów ostatniej księgi Biblii, aby uchwycić w pierwszym doświadczeniu liturgicznym wspólnoty kościelnej żywą obecność Trójcy Świętej i odnaleźć miejsca, w których autor odnosi się do Boga w Jego trynitarnej tożsamości. Apokalipsa jest księgą złożoną i trudną do rozszyfrowania, ale objawiony sekret i objawiona tajemnica – „objawienie Jezusa Chrystusa, które dał mu Bóg” (Ap 1, 1) – dotyczą właśnie imienia Boga, Jego trynitarnej natury, relacji trynitarnych ad intra i ad extra oraz sposobu działania właściwego Trójcy Świętej, wobec której Szatan zorganizował się, powołując własną formacją triadyczną. Jednak trzy Osoby Boskie rządzą światem według swej Boskiej wszechmocy, tak że pokonały już Szatana w niebie, a teraz podbiją go tu, na ziemi, prosząc z tronu niebieskiego, aby Kościół z Nimi panował. Symbolika Apokalipsy nie została jeszcze w pełni odkryta, dlatego wciąż stanowi obietnicę, że studiując Księgę Apokalipsy, dowiemy się jeszcze więcej o obliczu Boga w Trójcy Jedynego.