Nastolatek jako adresat przekazu treści wiary na lekcji religii w szkole ponadpodstawowej

Abstrakt

Każde pokolenie podejmuje jakby na nowo refleksję nad swoją wiarą i przekazanym w Biblii Bożym objawieniem. Widoczne jest, że relacje młodych Polaków z Bogiem sukcesywnie przechodzą na grunt prywatny. Potwierdzają to przeprowadzane badania nad religijnością młodzieży przynależącej do Kościoła katolickiego, z których wynika, że swoją wiedzę teologiczną nastolatek czerpie głównie z przekazu, jaki otrzymuje w rodzinie, ze szkolnych lekcji religii, uczestnictwa w liturgii oraz z pozostałych źródeł, wśród których przoduje telewizja i szeroko rozumiany świat mediów internetowych. Okres mędzy 13 a 18 rokiem życia człowieka to czas intensywnego rozwoju zdolności poznawczych i jednocześnie moment, kiedy dochodzi do kryzysu tożsamości, którą trzeba na nowo zdefiniować. Dotyczy to również określenia swojej postawy wobec Boga i relacji z Nim.

Niniejszy artykuł stanowi próbę opisu, jak nauka religii w szkole ponadpodstawowej spełnia swoją rolę przekazu wiedzy teologicznej katechizowanym. Przedstawia także przyczyny, prowadzące do zniekształcenia prezentowanych treści lub powodujące ich niezrozumienie.