„Dobra” i „zła” sztuczna inteligencja w świetle teologii stosowanej

Abstrakt

W artykule została przeprowadzona analiza dotycząca funkcjonowania sztucznej inteligencji, która stanowi nowe wyzwanie badawcze dla teologii. Środowisko sztucznej inteligencji oddziałuje bowiem również na życie współczesnych chrześcijan. Oryginalnym i twórczym sposobem badania sztucznej inteligencji dysponuje teologia stosowana, która skupia swoje badania na człowieku i aktualnych problemach związanych z jego egzystencją w świecie, które mają wymiar religijny, kulturowy, społeczny, polityczny, ekonomiczny, etyczno-moralny, ale również technologiczny. Super sztuczna inteligencja będzie miała coraz większy wpływ na rozwój nauki, podejmowane wyzwania badawcze, metodologię naukową, ale także rozumienie i wykorzystanie wiedzy, którą dotychczas tworzył i posiada człowiek. Będzie się również zmieniał sposób i zakres upowszechniania wyników badań naukowych, do których dostęp będzie ułatwiała sztuczna inteligencja i tworzone wielkie modele językowe. Dotyczy to również teologii akademickiej, w której coraz większe znaczenie będą miały badania dotyczące człowieka i jego obecności w świecie z wykorzystaniem środowiska sztucznej inteligencji, czym ma zająć się teologia stosowana. W takiej pozytywnej perspektywie postępu w tym artykule zostały przeanalizowane dwa szczegółowe zagadnienia z obszaru badań teologii stosowanej związane ze sztuczną inteligencją: 1) sztuczna inteligencja będzie miała coraz większy wpływ na istnienie człowieka, na kształt i funkcjonowanie społeczności ludzkiej i wszechświata (kosmosu); 2) wykorzystywanie aplikacji wymaga ustalania zasad (etyka i prawo) koegzystencji człowieka i sztucznej inteligencji.