Biblijne źródło medialnego areopagu
Article Sidebar
Main Article Content
Abstrakt
W encyklice Redemptoris missio papież Jan Paweł II nazywa mass media „pierwszym współczesnym areopagiem” (n. 37). Słowa te nawiązują do słynnej mowy św. Pawła wygłoszonej na ateńskim Areopagu. Jest ona zapisana w siedemnastym rozdziale Dziejów Apostolskich. Areopag był wówczas ośrodkiem kultury wykształconych Greków. Wyjątkowość tej mowy Apostoła Narodów polega na tym, że następuje w niej pierwsze ważne spotkanie przesłania Ewangelii z mądrością filozofii greckiej. Podkreślając religijność Greków, wyrażającą się w ogromnej liczbie bogów i rozbudowanej mitologii, św. Paweł mówi tam o Bogu, którego oni jeszcze nie znają (por. Dz 17, 23). W scenie tej papież Jana Paweł II widzi symbol nowych miejsc, w których należy współcześnie głosić Ewangelię. Postuluje przede wszystkim potrzebę obecności Kościoła w mass mediach, które dzisiaj odgrywają ogromną rolę, jednoczą ludzkość i czyni z niej „światową wioskę”. Środki te osiągnęły takie znaczenie, że dla wielu są głównym narzędziem informacyjnym i formacyjnym, przewodnikiem i natchnieniem w zachowaniach indywidualnych, rodzinnych i społecznych. Na tym pierwszym współczesnym areopagu nie może zabraknąć przekazu Ewangelii Jezusa Chrystusa.
Downloads
Article Details
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
Bibliografia
Jan Paweł II, Encyklika „Redemptoris missio” o stałej aktualności posłania misyjnego, Watykan 1990.
Augustyn z Hippony, Wyznania, tłum. Z. Kubiak, Warszawa 1987.
Bossuyt Ph., Radermakers J., Rencontre de l’incroyant et inculturation. Paul à Athénes (Ac 17, 16–34), „Nouvelle Revue Théologique”, 117(1995), s. 19–43.
Dupont J., Le discours à l’Aréopage (Ac 17, 22–31). Lieu de rencontre entre christianisme et hellénisme, w: J. Dupont, Nouvelles études sur les Actes des Apôtres, Paris 1984, s. 380–423.
Fattal M., Saint Paul face aux philosophes épicuriens et stoïciens, Paris 2010.
Festugière A.J., Saint Paul à Athénes, w: A.J. Festugière, L’Enfant d’Agrigente, Paris 2006, s. 121–132.
Górski T., Agnostos Theos, „Ruch Biblijny i Liturgiczny”, 1(1953), s. 154–159.
Imbach R., Prédicateur philosophe – Philosophe prédicateur. Observations sur le discours de saint Paul à l’Aréopage et sa réception chez Augustin, Érasme et Thomas d’Aquin, „Revue des sciences philosophiques et théologiques”, 98(2014), nr 3, s. 413–441.
Lausberg H., Retoryka literacka. Podstawy wiedzy o literaturze, przeł. i oprac. A. Gorzkowski, Bydgoszcz 2002.
Norden E., Agnostos Theos, Untersuchungen zur Formengeschichte religiöser Rede, Leipzig – Berlin 1913.
Panuś K., «To paint the world with the colours of hope». Theological reflections, „Analecta Cracoviensia”, 40(2008), s. 285–296.
Saint-Exupéry A. de, Le Petit Prince, Bourges 1989.
Santos E.M., Comunicazione: Documenti ecclesiali, w: Dizionario di Omiletica, a cura di M. Sodi – A.M. Triacca, Torino – Bergamo 1998, s. 283–292.
Stegemann E., Paulus, die antike Philosophie und Immanuel Kant, w: Paulus unter den Philosophen, red. Ch. Strecker, J. Valentin, Stuttgart 2013, s. 30–47.
Ziomek J., Retoryka opisowa, Wrocław 1990.