Dzieje włocławskiej placówki Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi

Abstract

W roku 1919 ówczesny proboszcz parafii św. Jana Chrzciciela, a jednocześnie prezes Włocławskiego Towarzystwa Wspomagania Biednych, ks. Feliks Mikulski, zaproponował Zgromadzeniu Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, aby podjęło opiekę nad dziećmi w Domu Sierot „Opatrzność”. Propozycja ta została przyjęta i w tymże roku powstała placówka tego zgromadzenia we Włocławku. W roku 1921 siostry poszerzyły swą działalność o posługę katechetyczną.

W ciągu wieku pobytu we Włocławku, w okresie 1919–1939 siostry prowadziły Dom Sierot „Opatrzność”, a w latach 1939–1945 podejmowały pracę na tajnych kompletach oraz opiekę duchową nad pozostającymi w mieście pod władzą niemieckiego okupanta. W latach 1945–1949 prowadziły Dom Sierot Wojennych oraz Przedszkole „Wiosna”, a także Parafialne Przedszkole „Caritas”. Po zlikwidowaniu tych instytucji kościelnych, w latach 1949–1961 prowadziły przedszkole podlegające państwowemu „Caritas”. Wszystkie te placówki władze państwowe kolejno zamykały, ograniczając działalność sióstr.

Przez cały ten czas siostry prowadziły także działalność katechetyczną w szkołach, a gdy władze usuwały katechezę z placówek oświatowych, w ramach parafii. Natomiast po roku 1961 dom zakonny zasadniczo stał się miejscem zamieszkania sióstr emerytek. Później do domu zostały skierowane siostry, które pracowały w kurii diecezjalnej, sądzie kościelnym, kancelarii parafii katedralnej. Dopiero gdy w roku 1990 do placówek oświatowych powróciło nauczanie religii, również i we Włocławku siostry Rodziny Maryi podjęły pracę dydaktyczną.